Συμβουλές Υγείας

Επιστροφή στα άρθραΣυμβουλές ΥγείαςΞΕΦΥΛΛΙΣΤΕ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
ΜΑΣ PHARMA PLUS LINK

Ιγμορίτιδα, η «θορυβώδης»

Ως ιγμορίτιδα περιγράφουμε τη φλεγμονή των ιγμορείων, δύο κοιλοτήτων που βρίσκονται μέσα στο οστό της άνω γνάθου, δεξιά και αριστερά της μύτης. Στη συγκεκριμένη περιοχή γύρω από τη μύτη υπάρχουν κι άλλες τέτοιες κοιλότητες ή κόλποι, που ονομάζονται παραρρίνιοι, και η φλεγμονή τους ονομάζεται παραρρινοκολπίτιδα. Η ιγμορίτιδα είναι η πιο συχνή παραρρινοκολπίτιδα.

Συνηθέστερα μιλάμε για την οξεία ιγμορίτιδα, η οποία είναι σε έξαρση τον χειμώνα εξαιτίας του κοινού κρυολογήματος και της γρίπης, που προκαλούν ρινική συμφόρηση και καταρροή, το πιο σύνηθες σύμπτωμα που οδηγεί στην εμφάνιση της συγκεκριμένης φλεγμονής. Αλλά και η άνοιξη, με τα αλλεργιογόνα σε άνθιση, οδηγεί τους ασθενείς στον γιατρό με συμπτώματα ιγμορίτιδας, αφού και η αλλεργική ρινίτιδα είναι προδιαθεσικός παράγοντας της πάθησης.

Στα αίτια της ιγμορίτιδας συγκαταλέγονται οι τραυματισμοί στην περιοχή των ιγμορείων, η παρουσία πολυπόδων στη μύτη, οι φλεγμονές των δοντιών, αλλά και ανατομικές ιδιομορφίες.

Συμπτώματα και διάγνωση

Η ιογενής ρινοκολπίτιδα, που είναι συχνή κατά τους χειμερινούς μήνες και ιδιαίτερα συχνή σε παιδιά, εμφανίζεται με καταρροή, «μπούκωμα» και βήχα. Τα συμπτώματα διαρκούν περίπου ένα δεκαήμερο και είναι συνεχώς βελτιούμενα μετά το τρίτο με τέταρτο εικοσιτετράωρο. Αντίθετα, στη μικροβιακή ρινοκολπίτιδα, η οποία προκαλείται από διάφορα παθογόνα μικρόβια που αναπτύσσονται μέσα στους παραρρίνιους κόλπους, τα συμπτώματα διαρκούν για περισσότερες από δέκα ημέρες και δεν παρουσιάζουν βελτίωση με το πέρας των ημερών.

Σε κάθε περίπτωση, το αρχικό συνάχι «μεταμορφώνεται» σε εκκρίσεις παχύρρευστες, κίτρινες ή πράσινες, και συνοδεύεται από έντονη ρινική συμφόρηση, αίσθημα πίεσης ή και πόνο στο πρόσωπο –χαρακτηριστικός είναι ο πόνος όταν ο ασθενής σκύψει μπροστά ή κινήσει απότομα το κεφάλι του–, κακοσμία στόματος και πιθανόν δέκατα ή πυρετό, βήχα και πόνο στα δόντια ή ακόμη και πόνο ή βουητό στα αυτιά. Η ιγμορίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με συντηρητική αγωγή και χωρίς αντιβιοτικά φάρμακα ή να χρειαστεί αντιβίωση, ακόμη και χειρουργείο, ανάλογα με τον τύπο, τον οποίο ο γιατρός καλείται να διαγνώσει:

  • Οξεία ιγμορίτιδα: Εμφανίζεται συνήθως μετά το κοινό κρυολόγημα, είναι ιογενής και μόνο αν υποτροπιάσει απαιτεί αντιβιοτική αγωγή.
  • Υποτροπιάζουσα οξεία ιγμορίτιδα: Έχει έντονη συμπτωματολογία και δεν «ξεχνάει» τον ασθενή, καθώς εμφανίζεται πάνω από τρεις φορές τον χρόνο. Υποχωρεί πλήρως με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.
  • Υποξεία ιγμορίτιδα: Η πιο επίμονη και ανυποχώρητη, με διάρκεια συμπτωμάτων από έναν έως τρεις μήνες. Απαιτεί λεπτομερή διερεύνηση και στοχευμένη αντιμετώπιση.
  • Χρόνια ιγμορίτιδα: Γίνεται αντιληπτή από τη μεγάλη διάρκεια των συμπτωμάτων, που είναι πιθανό να ξεπεράσουν τις 12 εβδομάδες. Τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν αυτήν τη μορφή ιγμορίτιδας είναι οι οπισθορρινικές εκκρίσεις. Ο ασθενής, δηλαδή, περιγράφει την αίσθηση βλέννας, συχνά δύσοσμης, στο πίσω μέρος της μύτης. Είναι συχνότερη σε καπνιστές και άτομα με ανατομικές ιδιαιτερότητες, όπως η έντονη σκολίωση του ρινικού διαφράγματος και η υπερτροφία των ρινικών κόγχων. Οι ρινικοί πολύποδες αποτελούν επίσης προδιαθεσικό παράγοντα.

Η διάγνωση γίνεται μέσω της κλινικής εξέτασης, που περιλαμβάνει ενδοσκόπηση της μύτης και λήψη πλήρους ιστορικού. Σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Η εξέταση του ρινικού εκκρίματος δεν προσφέρει στη διάγνωση.

Θεραπεία

Σε ασθενείς με ιογενείς ρινοκολπίτιδες δεν χορηγούνται αντιβιοτικά, εκτός κι αν στην πορεία υποτροπιάσουν εξαιτίας της παρουσίας βακτηρίων. Συνιστάται ο συχνός και επιμελής καθαρισμός της περιοχής με ρινικές πλύσεις με φυσιολογικό ορό και η αγωγή με αποσυμφορητικά σπρέι και παυσίπονα.

Καθώς όμως η αθώα ιγμορίτιδα μπορεί σπανιότατα να οδηγήσει σε δυσάρεστες επιπλοκές, με την επέκταση της φλεγμονής προς τον οφθαλμό ή τον εγκέφαλο, ο γιατρός πρέπει να βρίσκεται σε ετοιμότητα ώστε, παράλληλα με τις πλύσεις και τη χρήση των αποσυμφορητικών, να χορηγήσει άμεσα την κατάλληλη αντιβίωση.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν παρά τη φαρμακευτική αγωγή ο ασθενής συνεχίζει να ταλαιπωρείται, κρίνεται απαραίτητος ο ενδοσκοπικός χειρουργικός καθαρισμός των ιγμορείων.

Ο ρόλος του καπνίσματος

Το κάπνισμα είναι ένας σημαντικός προδιαθεσικός παράγοντας για εμφάνιση κάθε τύπου ιγμορίτιδας, γι’ αυτό συνιστάται η διακοπή του καπνίσματος.

Πρόληψη

Εκτός από την αποχή από το κάπνισμα, η διατήρηση μιας ρουτίνας καθαρισμού της μύτης βοηθάει στην απομάκρυνση των παθογόνων μικροβίων. Οι καθημερινές ρινικές πλύσεις με φυσιολογικό ορό κατά τη διάρκεια του χειμώνα αλλά και της άνοιξης, όταν εμφανιστεί η καταρροή ή το «μπούκωμα», μπορεί να προλάβουν τη φλεγμονή. Ακόμη, τον χειμώνα καλό είναι να αποφεύγονται οι απότομες αλλαγές στη θερμοκρασία και η χρήση των κλιματιστικών να γίνεται μετά από καλό καθαρισμό των φίλτρων.