Συμβουλές Υγείας

Επιστροφή στα άρθραΣυμβουλές ΥγείαςΞΕΦΥΛΛΙΣΤΕ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
ΜΑΣ PHARMA PLUS LINK

Πώς θα ήταν τα Χριστούγεννα χωρίς τον Άγιο Βασίλη;

Ο Άγιος Βασίλης και η έννοια που του αποδίδεται αποτελεί ένα φαινόμενο που απλώνεται σε δύο ηπείρους, αλλά στην πραγματικότητα η αρχετυπική μορφή του μπορεί να θεωρηθεί πανανθρώπινη. Στην Αφρική εμφανίζεται ως Sinterklaas ή Kersvader και στην Ινδία είναι ο Πατέρας των Χριστουγέννων (Christmas Baba), που μοιράζει δώρα με άλογο αντί για τάρανδο.

Ο Άγιος Βασίλης συνοδεύει μια σημαντική χριστιανική γιορτή, η οποία ενσαρκώνει την ιδέα του θαύματος, της ανιδιοτέλειας, αλλά και της τελετουργίας. Αρκετές έρευνες της σύγχρονης επιστημονικής κοινότητας έχουν εστιάσει στον αντίκτυπό του στην παιδική ψυχολογία. Τα ερευνητικά δεδομένα δεν καταλήγουν σε κάποιο συμπέρασμα αναφορικά με το φαντασιακό κομμάτι, καθώς η φαντασία είναι σημαντικό μέρος της γνωστικής ανάπτυξης, αλλά και βιολογική πραγματικότητα του εγκεφάλου μας. Είναι απτή και βρίσκεται φωλιασμένη βαθιά πίσω από τους κροτάφους μας. Από την άλλη μεριά, η ταμπέλα του «καλού παιδιού» φαίνεται να αποτελεί «όρο αξίας». Αφορά μια συμπεριφορική προϋπόθεση αποδοχής που τείνει να εγκλωβίζει τα παιδιά, αλλά και τους μελλοντικούς ενήλικες, σε ψευδείς, μη αυθεντικούς εαυτούς, ώστε να εισπράττουν την αναγκαία συναισθηματική επιβεβαίωση από τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής τους.

Το πρώτο χρήσιμο μάθημα που μας δίνει ο Άγιος Βασίλης είναι να έχουμε «θέλω» και να τα διεκδικούμε. Παιδικές ζωγραφιές χωμένες σε κάλτσες, αξιαγάπητα ανορθόγραφα γράμματα που στέλνονται στο ταχυδρομείο και, επιτέλους, δεν διορθώνει καμία δασκάλα.

Η ανιδιοτέλεια του Άγιου Βασίλη, ιστορικά, ποτέ δεν ήταν συνυφασμένη με τα «τέλεια παιδιά» και τις αψεγάδιαστες συμπεριφορές. Αυτό προέκυψε ως παιδαγωγικό μέσο δυσκολεμένων γονιών, που πάλευαν να ξεφύγουν από τα δικά τους πονεμένα βιώματα.

Στη σύγχρονη παιδοκεντρική κοινωνία, αρκετοί γονείς δεν το κάνουν πια, όμως οι περισσότεροι κρύβουν δώρα κάτω από το δέντρο και δαγκώνουν μπισκότα, για να δείξουν ότι ο ασπροκόκκινος Άγιος δέχθηκε το κέρασμα. Άλλοι, που δεν ενστερνίζονται αυτό το έθιμο, δημιουργούν μορφές όπως η νεράιδα των δοντιών ή η μάγισσα που παίρνει τις πιπίλες. Άλλοι, πάλι, ντύνονται Πήτερ Παν ή κρατούν ασπίδες του Κάπτεν Αμέρικα, και έτσι δημιουργούν μια «αγαπησιάρικη» θεατρική σύμβαση για το παιδί τους.

Πώς και πότε όμως λέμε την αλήθεια στα παιδιά;

Πρώτο βήμα: Ακούμε και αφουγκραζόμαστε. Το παιδί δείχνει μπερδεμένο; Μας ρωτάει; Τι θέλει να μάθει;

Δεύτερο βήμα: Ακούμε προσεκτικά το πιο πολύτιμο μέρος του εαυτού μας, το εσωτερικό μας παιδί. Τι πιστεύουμε εμείς για τον Άγιο Βασίλη; Πιστεύουμε στη μαγεία της καθημερινής ζωής; Όταν βάζουμε ενέργεια και παρουσία στα πράγματα, ζούμε μικρά θαύματα; Αγαπάμε τα Χριστούγεννα;

Τρίτο βήμα: Παίρνουμε χρόνο και το κάνουμε με τον δικό μας τρόπο. Σεβόμαστε τον ρυθμό μας, ώστε να μάθει το παιδί να σέβεται και τον δικό του. Αν θελήσουμε να του μιλήσουμε, εξηγούμε ποιο δικό μας κομμάτι πίστευε στη μαγεία. Μιλάμε για τα παραμύθια που διαβάζουμε όλοι. Τον τρόπο με τον οποίο το «Μια φορά κι έναν καιρό» ενισχύει τη φαντασία και μας δείχνει πώς να αντιμετωπίζουμε δυσκολίες. Αν αισθανόμαστε ενοχή, ζητάμε συγγνώμη. Τέλος, αν το παιδί στενοχωρηθεί ή θυμώσει, του επιτρέπουμε να βιώσει την αντίστοιχη ψυχική κατάσταση/τα συναισθήματά του.

Στο βιβλίο των θρησκευτικών υπάρχει το κεφάλαιο που αφηγείται ότι ο Θεός έπλασε από χώμα τον Αδάμ. Η σύγχρονη επιστήμη εδράζεται στη δαρβινική θεωρία, αλλά η δημιουργία του κόσμου στελεχώθηκε από μύθους, με στόχο να έρθει πιο κοντά στον άνθρωπο. Τα Χριστούγεννα μπορούν να παραμείνουν μαγικά για εμάς και τα παιδιά μας μετά από κάθε είδους αποκάλυψη. Είναι θέμα επιλογής και φαντασίας.

 

Από την Αφροδίτη ΜαμίδηBSc. Applied Psychology, εκπαιδευόμενη παιγνιοθεραπεύτρια, σύμβουλο ψυχικής υγείας, ψυχοθεραπεύτρια παιδιών, εφήβων και ενηλίκων, ιδιοκτήτρια του Χώρου Ψυχοθεραπείας & Τέχνης «Ξέφωτο».